top of page

TRIANO MENDIAK: Peña Pastores eta Peña sanjuan tontorrak eta El Sauco eta Urallaga Mehategi-kobazuloak

2024-01-28

 

Distantzia: 9,5km Desnibela: 445 m. Erosotasuna: Lurrezko pistak eta bidezidorrak. Ibilbide zirkularra.
Orientatzea: Ibilbidea Peñas Negras ekoetxetik abiatzen da eta Peña Pastores eta Peña san Juan igoerak eta jeitsierak izan ezik beste guztia balizatuta dago Marka moreekin. Peñas Negrasen daukazuen  Informazio panel  eta mapetan Ibilbidea 4: "Goialdeko Ustiategiak " bezala topatuko duzue. 

Gure ibilbideetan Mapak, informazio panelak etab daudenean,  begiratzea eta aztertzea nahitaez bete beharreko zeregina da. EZ AHAZTU HAU. Gure burua une oro kokatzeko eta ibilbideak gordetzen dituen sekretu guztiak  eta eskeintzen dizkigun aberastasun guztiak topera disfrutatzeko balioko zaigu.


Sailkapena:


1. taldea:  Exijente-Oso exijente 
2. taldea:  Exijente 
3. taldea:  Ertaina-Exijente
4. taldea:  Ertaina


Azkenean, hainbat ideia eta aukera ematen dizkizuet ibilbidea errazago egiteko

Euskal Herrian Burdinaren ustiapena ezaguna eta geografikoki orokortua izan da mendeetan zehar baina leku bat baldin badago benetan aipagarria, non burdin-meatzaritzak erabat eraldatu zituen bai paisaia, bai gizartea, eta baita ingurugiroa ere, Meatzaldea da hori. Eta Meatzaldean, benetan gune harrigarria den Triano Mendigunea.

Trianoko mendiak  Ingurune karstiko zoragarri bezain berezi  bat osatzen dute mendeetan zehar natur eta giza ekintzak eragindako eraldaketa sakonagatik.

Ezagutu behar duzue, benetan, eta proposatzen dizuedan ibilbide hau aukera paregabea da.  Bi tontor, eta bi mehategi-kobazulo ezagutuko ditugu. Bai, Lurrari egindako arrakalen gainetik ibiliko gara lehendabizi eta gero lurraren erraietan sartuko gara.  Beraz, ez ahaztu Linterna, frontalak etab eta disfrutatzera.

Ibilbidea Peñas Negras Ekoetxean hasiko gara.  Haraino heltzeko lehendabizi  La Arboleda herrira joango gara eta handik seinaleak jarraituz mendiko errepide estu batetik Ekoetxeko aparkalekura iritsiko gara. Erne! Aparkalekua txikia geratzen da asteburuetan eta berandu joaten bagara komediak egingo ditugu aparkatzeko errepide bazterretan. 

Bueltan La Arboleda bisitatu, Merezi du eta.  Bai herrixka eta bai ingurua.  Oso ondo kontserbatutako Meatze-herri bat da. 

Esan dugun moduan 4. ibilbidea " Goialdeko ustiategiak" bereizten duten marka moreak jarraituz, ibilbideaz informazioa ematen duen panel baten ondotik, irtetzen den bidezidor batetik abiatuko gara. Segituan pista zabal bat zeharkatuko dugu eta  bidezidorretik zuzen jarraituko dugu, zigi zaga eginez  beste pista batera irten arte. Pistan eskumara hartuko dugu eta pistatik ,ez ahaztu marka moreak jarraituta,  mendebalderantz lasai asko jarraituko dugu  Peña pastoreseko iparmendebaldeko  mendileporaino.

Han Marka moreak jarraitzeari utziko diogu eta  eskerrera eginez,  zelaietatik, bakoitzak ahal duen moduan, zuzen, tontorrerantz abiatuko gara. Eremu irekia da eta ez dago galtzerik. Tontorra bistan dago eta hurbilu ahala buzoia ere ikusiko dugu. kareharrizko tontor bat da ipar isurialderantz malkartsua. Jausia ez da handia baina kontuz ibili behar da. Mendebalderantz  Peña San juan  ikusiko dugu eta haren magaletan " El Sauco" eta "La Dolores" Mehategiak . Hegoaldera  Eskatxabel bailara txikia eta izen bereko urmaela. Ekialderantz Pico Mayor, Pico menor eta Ganeran osatzen duten  mendilerroa aipatutako bailara ixten daukagu eta iparraldera kantauri itxasoa  eta Abra osoa .  2 km ere ez ditugu egin eta gure lehengo tontorra ospatzen ari gara. Ez dago txarto.

 

  

Dejado atrás el área de recreo conectamos ya con el GR-123 y tomamos dirección oeste hacia Lemoiz A partir de aquí seguiremos tranquilamente las marcas rojas y blancas y haremos algo más de 2km disfrutando de bonitas vistas sobre el mar cantábrico a nuestra derecha. El GR discurre por un bonito y cómodo camino, pero justo un poco antes de abandonarlo tiene una fuertísima, prolongada e incómoda bajada por terreno pedregoso que nos dejara en una pista amplia de cómodo trazado y firme compacto por donde continuaremos siguiendo las marcas del GR aun unos metros más.

Tras un par de curvas nos encontraremos con un poste indicador en el que el GR-abandona la pista a nuestra derecha. ¡Ojo! Aquí dejamos el GR y Nosotros continuaremos por la pista siguiendo la señalética del ayuntamiento de Maruri-Jatabe dirección JATA.

Aproximadamente a 1km 300m encontraremos otro poste indicador, en el que abandonaremos definitivamente la amplia pista por la que vamos y tomaremos a la izquierda dirección Jata.  A partir de aquí acometeremos una fuerte subida en zigzag por senda ancha pero pedregosa. Sin más, una senda montañera que no tiene mayor dificultad, bonita y con vistas sobre Mungialdea y el gran Bilbao. Si los días anteriores ha llovido mucho veréis que por la senda discurre el agua, casi, como si de un arroyo se tratara, pero así y todo nos da margen a transitar por ella sin problema. Vereis que es divertido y relajante a la vez.

Tras aproximadamente un 1km y 700m de subida en zigzag por este camino llegaremos al collado que separa JATA de JATA-TXIKI, ya a unos 520mde altura donde encontraremos otro poste indicador.

Cogemos dirección Jata y enseguida, tras cruzar la pista rodada que sube del merendero a la antena del jata, acometemos la última ascensión hasta la cima por una senda muy montañera que discurre por terreno despejado por el cordal cimero y que tiene unas vistas increíbles.

Llegaremos directamente al buzón que, en Jata, como en tantos otros montes, es un cohete. Nunca he entendido el significado de estos cohetes cimeros tan surrealistas, pero me gustan. La cima del Jata(598m) con buen tiempo es una cima para disfrutar plenamente.  Por lo que comer allí mismo es una buena idea. Goza de unas vistas maravillosas y podréis jugar hasta aburriros sin ningún peligro. Tumbarse a tomar el sol es otra posibilidad que a vuestros padres les parecerá bien. Dejadles un ratito.

La bajada la haremos por donde hemos subido hasta el collado donde tenemos el poste indicador que nos direccionara al JATA-TXIKI. Del poste indicador tendremos aproximadamente 700m de ligera subida por cómoda senda hasta el buzón de JATATXIKI((555m), que es lo más interesante de esta cima. Se trata de una réplica de la ermita de San Pelaio de Bakio. Las plantaciones forestales nos ocultan unas vistas que serían seguramente increíbles.

Dejamos la cima atrás e inmediatamente acometeremos una bajada en fuerte pendiente por un sendero pedregoso e incómodo, recto y directo que en poco menos de medio kilómetro nos llevara al GR-123 Buelta a bizkaia que ya hemos transitado esta mañana. Cogeremos ahora dirección bakio y cómodamente siguiendo ya las marcas rojas y blancas de nuevo bajaremos hasta Arrastraculo y merendero de Jata donde podremos comer, merendar, cenar o descansar según sea nuestro plan.

Y para terminar nos faltara recorrer medio kilómetro, por el bonito pinar en el que iniciamos la ruta, por el bonito sendero de tierra que en fuerte pendiente recorre el cordal de Arrastraculo dejándonos directamente en el mirador de la carretera.

Gaur Armintzatik Bakiora joan gara. Horretarako, aurretik, kotxe batzuk eraman behar izan ditugu Bakiora. Eguraldi ona aurreikusita dago baina hotza egiten du, lainotuta dago eta ez du ematen  altxatuko duenik. Hala ere, euririk behintzat ez duela egingo baieztatuta omen dago. Eta horrela izanda: Euririk ez du egin.

Gaurko ere Xendazaletasun ibilbide bat prestatu dugu, zailtasun aldetik ertaina moduan sailkatu duguna,  batez ere, distantziagatik baina baita bidezidorrak zati batzuetan daukaten zailtasunagatik ere.

Kudrillatxo bat elkartu gara gaur ere, Ondo!, eta puntualak hasi gara zeharkaldia Armintzakalden, 10:00etan hain zuzen ere.

Lehenengo helmuga  "Atxabais" da, Atxebagi mapetan. Beraz, tipi-tapa, Armintzakalde atzean utzi dugu Bakioko errepidetik. Segituan baina,  ezkerretara irtetzen den lehenengo pistatik abiatu gara eukaliptu landaketa baten barrenetik, errepidea utziz, gure asmoa baita   errepidera ahalik eta gutxien irtetzea.   

Bidea  kartel eta marka berde batzuegaz seinalizatu genuen bere garaian eta oraindik hor daude ikusgai eta errez jarrai daiteke. Horretaz gain, bere garaian zabaldutako bidezidorra ere, momentuz, mantentzen da. Beraz, arazo barik Atxabaisera heldu gara.  Atxebagitik Atxausi puntara joan gara gero eta handik, Eguzkibasotik barrena,  Anparrantxi goi-lautadara heldu gara.  Kanpokoarri eta Anparrantxiren arteko zeharkaldia ikaragarria da. Zenbat eta gehiago egin orduan eta ikusgarriago iruditzen zaigu.

Anparrantxitik, Gortetako azpiestazio zaharraren atzetik,  Momategi errekazulora  doan pista bat hartu dugu. Aurrerago, Momategi baserriko orma zaharren aztarnen ondotik  pasatu gara ia konturatu gabe. Garai batean zelai eta larre bikainek osatzen zuten inguru hau Eucaliptuz estalita dago gaur egun. Hala ere, oraindik, arte zahar eta eder batzuk ikus daitezke han-hemenka.  

Momategi errekazulotik Merdeka errekak zabaldutako haranara pasatu gara gero eta erreka igaro ostean,  gereziondo eta beste hostozabalen landaketa  bat zeharkatuz, Martxaga auzora igo gara.

Martxaga auzoan  zerbait jan eta Martxaga eta ikatxa baserrien gainbehera mingarria baieztatu ondoren Urbieta urtegira bajatu gara, beti ere, marka berdeak jarraituz.  Urbieta urtegia inguratzeko  Artadiko errekatik gora abiatu gara  eta behin erreka zeharkatuta  urtegia inguratu dugu, zati batean errepidetik joanda. 

Marka berdeak jarraituz, errepidea berriz utzi eta Urbietalderantz  abiatu gara. Han, berriz itsasoa eta itsaslabarrekin egin dugu topo eta han galdutako tuneleen ibilbidea hartu dugu. Uredariona presatik Urbieta urtegira ura ekartzeko bere garaian eraiki ziren hiru  tunel  harrigarriak zeharkatuz, Uredariona presara heldu gara,Portume-aldea atzean utzita.

Uredariona  presa zeharkatu eta Bakion sartu gara baina aurrera jarraitu aurretik, Artolaerreka , Sardinerreka eta Jatako Urritza erreken arroil eskutuak bisitatu ditugu. Benetan zoragarriak dira. Argazki batzuk atera eta  presatik Armintza-Bakio errepidera doan pista hartu dugu eta errepidera igo gara. Arrastraculo inguruko begiratokira, hain zuzen ere. 

Begiratokian atseden txiki bat hartu ondoren  Bakioko norabidea hartu dugu eta  300-400 bat metro errepidetik egin ondoren,GR-280 Uribeko itzuliarekin egin dugu topo. Hemendik, jada,  bideak ez dauka arazorik  eta GR-a jarraituz, Bakioko portura heldu gara, 14:30etan inguru.

Oharra : Ibilbidea luzetxoa da eta ez da erreza.   

​​​​​

  

20220206_122158.jpg
20220205_090509.jpg
20220206_132739.jpg
20220206_105347.jpg
20220204_154322.jpg
20220204_154136.jpg
bottom of page